X
تبلیغات
سیر و سفر دراستان قم - آرامگاها و قبر ستان های مهم قم
آرامگاها و قبر ستان های مهم قم یکشنبه یکم فروردین 1389 13:21
 

قبرستان هاي مهم و معروف قم

·        قبرستان شيخان

اين قبرستان كه در خيابان آستانه و در نزديكي مدرسة فيضيه قرار دارد، مدفن بسياري از علماي بزرگ از جمله زكريا بن ادريس و پسرعمويش زكريا بن آدم و برادرزادة او آدم بن اسحاق بن آدم كه از اصحاب ائمه عليهم السلام بودند و نيز ميرزاي قمي، ميرزاجوادآقا ملكي تبريزي و ... مي باشد.

 

1. زكریا بن آدم
نجاشی رجالی بزگ شیعه وی را چنین می‎ستاید: عالمی سترگ مورد اطمینان و ثقه كه منزلتی عالی دارد و نزد امامان خاصه حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ موقعیت و جایگاه ویژه‎ای داشت. از عظمت مقام وی همین بس كه امام رضا ـ علیه السّلام ـ به او می‎فرماید: (ای زكریا بن آدم)... از خاندان تو بلا دفع می‎شود به خاطر تو هم چنان كه از اهل بغداد به خاطر امام موسی كاظم ـ علیه السّلام ـ بلایا دفع می‎شد..سالی حضرت رضا ـ علیه السّلام ـ از مدینه به حج رفتند كه زكریا بن آدم، هم محمل حضرت بود تا به مكه رسیدند.قبر شریف او در مقبره مبارك شیخان قم، نزدیك مرحوم میرزای قمی است.
2. زكریا بن ادریس یا ابوجریر القمی
گفته شده است كه او از حضرت صادق و كاظم و رضا ـ علیهم السّلام ـ روایت كرده و كتابی نیز داشته است.
از زكریا به آدم نقل شده كه گفته است: «اوّل شب وارد بر محضر امام رضا ـ علیه السّلام ـ شدم، و ابوجریر تازه درگذشته بود كه امام برای او طلب رحمت كردند...». قبر شریف او نیز در قبرستان شیخان واقع شده است و سال رحلتش 201 هـ .ق، پس از رحلت حضرت معصومه ـ علیها السّلام ـ گزارش شده است

علی بن ابراهیم قمی
او از اجلّه روات امامیه و معاصر با حضرت امام حسن عسگری ـ علیه السّلام ـ بوده است. آثار متعدد علمی و روایتی از آن بزرگوار باقی مانده و نام برده شده است و معروف‎ترین آن‎ها كتاب تفسیر اوست. و چون وسایط بین ایشان و امام معصوم كم است از ارزش بسیار بالایی برخوردار خواهد بود. ضمناً پدر او از اصحاب امام رضا ـ علیه السّلام ـ بوده است. او در قم از دنیا رفت و دارای قبه شریفی در باقیمانده قبرستان شیخان می‎باشد

آخوند ملا محمد طاهر قمی
او از علمای بزگ قم در زمان صفویه بوده است. شیخ حر عاملی او را با عناوین؛ عالم، محقق، مدقّق، ثقه، فقیه، متكلم، محدث جلیل القدر، یاد كرده است. او صاحب تألیفات متعددی از قبیل: شرح تهذیب الحدیث، الاربعین فی فضایل امیر المؤمنین، الفواید الدینیه در ردّ بر حكما و صوفیه، و... . این بزرگوار در پایگاه علمی خود، قم از دنیا رفت و در نزدیكی قبر زكریا بن آدم مدفون گردید.

حاج میرزا محمد ارباب
او در سال 1273 هـ .ق در قم و در یك خانواده كشاورز تولد یافت و پس از تعلم مقدمات و سطح، به عتبات عالیات رفت. از محضر مرحوم میرزا حبیب الله رشتی و آخوند خراسانی استفاده علمی كرد. به قم بازگشت و به جمع مروجین و محققین و مصنفین پیوست. آن بزرگوار طبع لطیفی داشته و اشعار در مدح و مراثی اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ می‎گفته است. او در ماه جمادی الاول سال 1341 هجری در سن 68 سالگی در گذشت و در قبرستان شیخان قم مدفون گردید

http://www.andisheqom.com/Files/qomcity.php?level=4&scid=26639

·        بهشت رضوان و دارالسلام

دو قبرستان كوچك در مقابل خاكفرج واقع شده است.

·        وادی السلام و باغ رضوان

اين دو قبرستان بزرگ با اندكي فاصله از بهشت رضوان و دارالسلام در مقابل رودخانة شور واقع شده اند كه قبور بسياري از علما و بزرگان در آنجاست. از جمله شهيد نواب صفوي.

 

 

·        باغ بهشت

در انتهاي خيابان چهارمردان و مقابل گلزار شهدا واقع است.

·        بهشت معصومه سلام الله عليها

اين قبرستان كه خارج از شهر قم و قبل از عوارضي تهران قم مي باشد، بزرگ ترين قبرستان قم است كه قبور بسياري از شهدا، علما و شخصيتها را در خود جاي داده است. از جمله مرحوم آيت الله ميرزا جوادآقا تهراني. 

·        قبرستان نو (ابوحسين)

در نزديكي حرم مطهر و آنسوي رودخانه، قبرستاني بزرگ قرار گرفته كه تعدادي از بزرگان قم و شخصيتها را در خود جاي داده است.

·        قبرستان بقيع

اين قبرستان در مسير مسجد مقدس جمكران قرار گرفته است.

بقاع متبركه قم

·        مرقد ابن بابويه

ابن بابويه قمي پدر شيخ صدوق و از راويان حديث و فقهاي عصر خويش مي باشد. قبر او در ميان بقعه اي در خيابان صفائيه و نزديك حرم واقع شده است.

·        مرقد ابن قولويه

محمد بن قولويه از راويان حديث و از صحابي ائمه عليهم السلام مي باشد كه مزارش در خيابان صفائيه و بعداز مرقد ابن بابويه واقع شده است.

 

 

 

 

شیخان

 

مزار میرزای بزرگ

مزار یکی دیگه از صحابی امام رضا(ع) است که به دستور مرحوم حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی به دور آن حصار سبز کشیده شده تا از بقیه اموات جدا باشد

http://photo313.blogfa.com/post-33.aspx

 

 

 

 

 

آيت الله ميرزا جواد ملکي تبريزي - ره

 

 

محمد قریب  از اولین پزشکان متخصص طب اطفال ایران و بنیانگذار طب نوین اطفال در ایران و از بنیانگذاران بیمارستان مرکز طبی کودکان بود.


 زندگینامه

دکتر محمد قریب در سال ۱۲۸۸ در تهران متولد شد. پدرش مرحوم علی اصغر خان قریب و از مردم روستايگرکان  از توابع آشتیان بود. تحصیلات ابتدایی را در دبستان سیروس و متوسطه را در دارلفنون تهران (دارالمعلمین) گذراند . او در سال ۱۳۰۶ شمسی در زمره اولین گروه دانشجویان ایرانی بود که برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی به فرانسه رفتند. وی در پایان سال اول در شهر رن فرانسه موفق به دریافت جایزه لابراتور تشریح دانشکده پزشکی شد. وی در سال ۱۳۱۴ نخستین ایرانی بود که توانست در کنکور انترنی بیمارستان پاریس موفق شود.

دکتر قریب ، به پاس خدمات چشمگیر علمی ، به دریافت نشان دانش از دانشگاه تهران و نشان درجۀ اول فرهنگ از وزارت آموزش و پرورش و نشان عالی لژون‌ دونور از دولت فراسه نائل گشت.


وی در سال ۱۳۱۵ با دوشیزه زهرا قریب  دختر مرحوم استاد عبدالعظیم  ازدواج کرد . و در سال ۱۳۱۷ به ایران بازگشت. پس از طی نمودن دوره سربازی در سال ۱۳۱۹ به عنوان دانشیار طب اطفال در دانشگاه به فعالیت علمی مشغول گردید. وی ابتدا در بیمارستان رازی به اداره بخش اطفال مشغول شد و بعد از آن به بیمارستان هزار تختخوابی رفت و در آنجا بخش اطفال را دایر کرد. او در سال ۱۳۱۹ کتاب بیماریهای کودکان را به چاپ رساند و در سال ۱۳۳۵ با همکاری دکتر حسن اهری  آن را با اصلاحات جدید تجدید چاپ نمود.

دکتر قریب در سال ۱۳۲۱ موفق به دریافت نشان عالی دولت فرانسه شد و در سال ۱۳۵۰ به عضویت هیئت مدیره انجمن بین المللی بیماریهای کودکان در آمد. همچنین در آخرین سالهای عمر وی موفق به دریافت نشان درجه اول فرهنگ از وزارت آموزش و پرورش شد.

وی در طول سالهای فعالیت علمی خود در کنگره‌های مختلف بین المللی در کشورهای مختلف از جمله فرانسه، آمریکا، کانادا، ژاپن، ترکیه و اتریش شد و عضویت چندین مجمع علمی بین المللی را برعهده داشت. وی اولین تعویض خون را در ایران انجام داد و از بنیانگذاران انتقال خون  در ایران بود.

از مهمترین اقدامات او بنیانگذاری و تأسیس اولین بیمارستان تخصصی کودکان یعنی بیمارستان مرکز طبی کودکان به همراه دکتر حسن  اهری  بود که ایشان این اقدام را در زمان بازنشستگی خود انجام دادند مرحوم دکتر قریب در حین فعالیت علمی فعالیت سیاسی و اجتماعی نیز داشت به گونه‌ای که بارها در کلاس درس به اقدامات پهلوی  انتقاد نموده و پس از واقعه ۲۸مرداد ۱۳۳۲نیز پس از امضای یک بیانیه به همراه ۱۰ تن دیگر از اعضای هیئت علمی دانشگاه مانند بازرگان سحابی  و نعمت اللاهی به دستور محمدرضا شاه  از دانشگاه اخراج شد که این موضوع باعث افزایش محبوبیت ایشان در بین دانشجویان و جامعه دانشگاهی گردید.

مرحوم دکتر قریب در سال ۱۳۵۱به دفع خون از دستگاه ادراری مبتلا شد که بعدها تشخیص سرطان مثانه داده شد و اقدامات درمانی انجام شده درایران و آمریکا تأثیر چندانی بر بیماری ایشان نداشته و سرانجام در روز سه شنبه اول بهمن ماه ۱۳۵۳ در بیمارستان مرکز طبی کودکان  محل خدمت خود درگذشت و طبق وصیت وی، در قبرستان شیخان قم به خاک سپرده شد. براي مراسم تدفين دكتر محمد قريب، محمد رضا شاه  بهمراه خودروهاي دربار شخصاً جنازه دكتر محمد قريب را از تهران تا قم همراهي كردند و آيت الله مرعشي نماز ایشان را قرات نمود.


روزگار قریب  نام مجموعه تلویزیونی است که کیانوش عیاری  درباره زندگی دکتر محمد قریب ساخته‌است

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D9%82%D8%B1%DB%8C%D8%A8

دکتر محمد قریب در شیخان قم .

 

 

 

 عکس از قبر سید مجتبی نواب صفوی در  وادی السلام قم

عکس از قبر سید مجتبی نواب صفوی در  وادی السلام قم

عکس از قبر سید کاظم کربلایی ساروقی معجزه قرآن در قبرستان نو قم

 

 

نمای (تصویری دیگر) از سنگ قبر سید کاظم کربلایی ساروقی در قم

 

عکس از قبر رسول ترک و سید جواد ذاکر مداح در قبرستان نو  شهر قم

 

 

آرامگاه خاندان اعتضادالسطنه ناصری (مربوط به دوره قاجار) در باغ رضوان

اشرف السطنه ( همسر احمدشاه قاجار ) در باغ رضوان

 

 

 

 

 

آرامگاه هاى تاريخى




آرامگاه فتحعلى شاه:

در قسمت شمالی صحن عتيق قرار دارد و در زمان وى احداث و تزئين شده است.(1245 ﻫ.. ق)

آرامگاه محمد شاه:

در ضلع غربی صحن عتيق و در ورودی مسجد بالاسر واقع شده است.

آرامگاه مستوفى:

درضلع شمال شرقی صحن عتيق، قرار گرفته است. اصل بنای اين آرامگاه که مربوط به پدر مستوفی الممالک می باشد، از شاه بيگم صفوی است و در سال 1345 ﻫ . ق به دست فتحعلی شاه تعمير و تزئين شده است.

مقبره مهد عليا:

کمی آن سوتر از آرمگاه محمد شاه قرار گرفته است.

آرامگاه شاه عباس دوم:

در جنوب غربی حرم واقع شده و از لحاظ معماری داری جلوه ای جالب و زيبا است.

آرامگاه شاه سليمان و شاه صفى:

در محل موزه آستانه قرار گرفته است. در داخل اين بنا کتيبه ای به تاريخ 1107 ﻫ . ق باقی مانده است.

آرامگاه على بن بابويه:

متعلق به پدر شيخ صدوق متوفی 329 ﻫ . ق بوده و در خيابان ارم مقابل شيخان واقع شده است.

مقابر گنبد سبز:

اين مجموعه که در انتهای خيابان چهارمردان واقع شده است حاوی سه گنبد به شرح زير است:

1. گنبد اول:

جنوبی ترين گنبد باغ محسوب می شود و مربوط است به مقبره خواجه اصيل الدين که نيای بزرگ خاندان صفی می باشد. فرزند خواجه اصيل الدين، به نام خواجه علی اصيل نيز در اين مقبره مدفون است.

2. گنبد دوم:

مقبره خواجه علی صفی می باشد. ساير مقابر موجود تحت اين گنبد عبارتند از:

الف: مقبره خواجه جمال الدين

ب: امير جلال الدين

ج: خواجه عماد الدين محمود قمی

3- گنبد سوم :

صاحب اين مقبره به علت تخريب کتيبه تاريخی آن ناشناخته می باشد.

 

 

 

 


آرامگاه پروين اعتصامى :



اين شاعر نامدار که يکی از سرآمدان شعر معاصر است، در سال 1330 ش در سن 35 سالگی درگذشت و در يکی از حجره های صحن جديد حرم مطهر به خاک سپرده شد.
بر سر قبرش نوشته شده :

این که خاک سیهش بالین است
اختر چرخ ادب پروین است
گرچه جز تلخی از ایام ندید
هرچه خواهی سخنش شیذین است
صاحب آن همه گفتار. امروز

سائل فاتحه ویاسین است

دوستان به.که ز وی یادی بکنند
دل بی دوست.دلی غمگین است
خاک.دردیده بسی جانفرساست

سنگ برسینه بسی سنگین است

بیند این بستر و عبرت گیرد

هرکه را چشم حقیقت بین است

هرکه باشی وزهرجابرسی
آخرین.منزل هستی اینست
آدمی هرچه توانگرباشد
چون بدین نقطه رسد.مسکین است
اندرآنجاکه قضا حمله کند

چاره .تسلیم وادب تمکین است

زادن و کشتن و پنهان کردن

دهر را رسم و ره دیرین است

خرم آنکس که دراین محنت گاه
خاطری را سبب تسکین است


 

رخشنده اعتصامي مشهور به پروين اعتصامي از شاعران بسيار نامي معاصر است.
وي در روز 25 اسفند 1285 خورشيدي در تبريز بدنيا آمد. تحصيلات ادبي و عربي را نزد پدر آموخت و به تحصيلات عاليه خود در دانشگاههاي معتبر ادامه داد. در جشن فارغ التحصيلي خود خطابه زن و تاريخ را ايراد كرد (خرداد سال 1303 خورشيدي) كه بسيار مورد توجه و تشويق واقع گرديد.
پروين همواره به تكميل فنون مختلف نزد پدر خود اشتغال داشت و از آنجا كه اعتصام الملك (پدر وي) از دانشمندان و اديبان نامور بود در راه پرورش استعداد وي، كه از هفت سالگي شروع به سرودن نموده بود، كمك شاياني كرد.
اين شاعره پر احساس در سال 1313 ازدواج كرد ولي اين وصلت ديري نپائيد و منجر به جدايي گرديد.

بعد از آن واقعه تأثيرانگيز پروين مدتي در كتابخانه دانشسراي عالي تهران سمت كتابداري داشت و به كار سرودن اشعاره ناب خود نيز ادامه مي داد.
تا اينكه دست اجل گريبان او را در 34 سالگي گرفت در حالي كه بعد از آن سالها مي توانست عالي ترين پديده هاي ذوقي و فكري انساني را به ادبيات پارسي ارمغان نمايد. بهرحال در شب 16 فروردين سال 1320 خورشيدي به بيماري حصبه در تهران زندگي را بدرود گفت و پيكر او را به قم بردند و در جوار قبر پدر دانشمندش در مقبره خانوادگي بخاك سپردند.

اعتصامی


قريحه سرشار و استعداد خارق العاده پروين در شعر همواره موجب حيرت فضلا و دانشمنداني بود كه با پدرش محشور بودند. به همين جهت برخي بر اين گمان بودند كه آن اشعار از او نيست. پروين اعتصامي بي ترديد بزرگترين شاعر زن ايراني است كه در طول تاريخ ادبيات پارسي ظهور نموده است. اشعار وي پيش از آنكه بصورت ديوان منتشر شود در مجله دوم مجله بهار كه به قلم پدر والا گهرش مرحوم يوسف اعتصام الملك انتشار مي يافت چاپ مي شد (1302 ـ 1300 خورشيدي) ديوان اشعار پروين اعتصامي كه شامل 6500 بيت از قصيده و مثنوي و قطعه است تاكنون چندين بار به چاپ رسيده است.

مقدمه ديوان به قلم شادروان استاد محمد تقي ملك الشعراي بهار است كه پيرامون سبك اشعار پروين و ويژگيهاي اشعار او نوشته است.

عمر پروين بسيار كوتاه بود، كمتر زني از ميان سخنگويان اقبالي همچون پروين داشت كه در دوراني اين چنين كوتاه شهرتي فراگير داشته باشد.
پنجاه سال و اندي است كه از درگذشت اين شاعره بنام مي گذرد و همگان اشعار پروين را مي خوانند و وي را ستايش مي كنند و بسياري از ابيات آن بصورت ضرب المثل به زبان خاص و عام جاري گشته است.
شعر پروين شيوا، ساده و دلنشين است. مضمونهاي متنوع پروين به باغ پرگياهي مانند است كه به راستي روح را نوازش مي دهد. اخلاق و همه تعابير و مفاهيم زيبا و عادلانه آن چون اختري تابناك بر ديوان پروين مي درخشد چنانكه استاد بهار در مورد اشعار وي مي فرمايند در پروين در قصايد خود پس از بيانات حكيمانه و عارفانه روح انسان را به سوي سعي و عمل اميد، حيات، اغتنام وقت، كسب كمال، همت، اقدام نيكبختي و فضيلت سوق مي دهد. سرانجام آنكه او ديوان خوبي و پاكي است

 

پروین اعتصامی، شاعره نامدارمعاصر معاصر ایران از گویندگان قدر اول زبان فارسی است که با تواناترین گویندگان مرد برابری کرده وب به گواهی اساتید و سخن شناسان معاصر گوی سبقت را از آنان ربوده است.

در جامعه ما با همه اهتمام و نظام فکری اسلام به تعلیم و تربیت عموم و لازم شمردن پرورش فکری و تقویت استعدادهای زن و مرد، باز برای جنس زن به علت نظام مرد سالاری امکان تحصیل و پرورش توانایی‌های ذوق کم بوده و روی همین اصل تعداد گویندگان و علماء زن ایران در برابر خیل عظیم مردان که در این راه گام نهاده اند؛ ناچیز می‌نماید و پروین در این حد خود منحصر به فرد است.
رمز توفیق این ارزشمند زن فرهنگ و ادب فارسی، علاوه بر استعداد ذاتی؛ معجزه تربیت و توجه پدر نامور اوست که علی رغم محرومیت زن ایرانی از امکانات تحصیل و فقدان مدارس دخترانه، خود به تربیت او همت گماشت و دختر با استعداد و با سرمایه معنوی خود را به مقامی ‌که در خورد او بود رسانید.
 
پدر پروین میرزا یوسف اعتصامی ‌(اعتصام الملک) پسر میرزا ابراهیم خان مستوفی ملقب به اعتصام الملک از اهالی آشتیان بود که در جوانی به سمت استیفای آذربایجان به تبریز رفت و تا پایان عمر در همان شهر زیست.
یوسف اعتصام الملک در 1291 هـ.ق در تبریز به دنیا آمد. ادب عرب و فقه و اصول و منطق و کلام و حکمت قدیم و زبان‌های ترکی و فرانسه را در تبریز آموخت و در لغت عرب احاطه کامل یافت. هنوز بیست سال از عمرش نرفته بود که کتاب (قلائد الادب فی شرح اطواق الذهب) را که رساله ای بود در شرح یک صد مقام از مقامات محمود بن عمر الزمخشری در نصایح و حکم و مواعظ و مکارم اخلاق به زبان عربی نوشت که به زودی جزء کتاب‌های درسی مصریان قرار گرفت. چندی بعد کتاب (ثورة الهند یا المراة الصابره) او نیز مورد تحسین ادبای ساحل نیل قرار گرفت .
کتاب (تربیت نسوان) او که ترجمه (تحریر المراة) قاسم امین مصری بود به سال 1318 هـ.ق انتشار یافت که در آن روزگار تعصب عام و بی خبری عموم از اهمیت پرورش بانوان در جامعه ایرانی رخ می‌نمود.
اعتصام الملک از پیش قدمان راستین تجدد ادبی در ایران و به حق از پیشوایان تحول نثر فارسی است. چه او با ترجمه شاهکارهای نویسندگان بزرگ جهان، در پرورش استعدادهای جوانان، نقش بسزا داشت. او علاوه بر ترجمه بیش از 17 جلد کتاب در بهار 1328 هـ.ق مجموعه ادبی نفیس و پرارزشی به نام (بهار) منتشر کرد که طی انتشار 24 شماره در دو نوبت توانست مطالب سودمند علمی- ادبی- اخلاقی- تاریخی- اقتصادی و فنون متنوع را به روشی نیکو و روشی مطلوب عرضه کند.

رخشنده اعتصامی
‌مشهور به پروین اعتصامی ‌در روز 25 اسفند سال 1285 شمسی در تبریز تولد یافت و از ابتدا زیر نظر پدر به رشد پرداخت.
در کودکی با پدر به تهران آمد. ادبیات فارسی و ادبیات عرب را نزد وی قرار گرفت و از محضر ارباب فضل و دانش که در خانه پدرش گرد می‌آمدند بهره‌ها یافت و همواره آنان را از قریحه سرشار و استعداد خارق‌العاده خویش دچار حیرت می‌ساخت. در هشت سالگی به شعر گفتن پرداخت و مخصوصاً با به نظم کشیدن قطعات زیبا و لطیف که پدرش از کتب خارجی (فرنگی- ترکی و عربی) ترجمه می‌کرد طبع آزمائی می‌نمود و به پرورش ذوق می‌پرداخت.
در تیر ماه سال 1303 شمسی برابر با ماه 1924 میلادی دوره مدرسه دخترانه آمریکایی را که به سرپرستی خانم میس شولر در ایران اداره می‌شد با موفقیت به پایان برد و در جشن فراغت از تحصیل خطابه ای با عنوان ” زن و تاریخ” ایراد کرد.
او در این خطابه از ظلم مرد به شریک زندگی خویش که سهیم غم و شادی اوست سخن می‌گفت. خانم میس شولر، رئیس مدرسه امریکایی دختران خاطرات خود را از تحصیل و تدریس پروین در آن مدرسه چنین بیان می‌کند.
“پروین، اگر چه در همان اوان  تحصیل در مدرسه آمریکایی نیز معلومات فراوان داشت، اما تواضع ذاتیش به حدی بود که به فرا گرفتن مطلب و موضوع تازه ای که در دسترس خود می‌یافت شوق وافر اظهار می‌نمود.”
 
خانم سرور مهکامه محصص از دوستان نزدیک پروین که گویا بیش از دوازده سال با هم مراوده و مکاتبه داشتند او را پاک طینت، پاک عقیده، پاک دامن، خوش خو، خوش رفتار، در مقام دوستی متواضع و در طریق حقیقت و محبت پایدار توصیف می‌کند.
پروین در تمام سفرهایی که با پدرش در داخل و خارج ایران می‌نمود شرکت می‌کرد و با سیر و سیاحت به گسترش دید و اطلاعات و کسب تجارب تازه می‌پرداخت.
این شاعر آزاده، پیشنهاد ورود به دربار را با بلند نظری نپذیرفت و مدال وزارت معارف ایران را رد کرد.
پروین در نوزده تیر ماه 1313 با پسر عموی خود ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت.
شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. اخلاق نظامی ‌او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت. او که در خانه ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همگامی ‌این دو طبع مخالف نمی‌توانست دیری بپاید و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از کابین طلاق گرفت.
با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود.
 
بعد از آن واقعه تأثیرانگیز پروین مدتی در کتابخانه دانشسرای عالی تهران سمت کتابداری داشت و به کار سرودن اشعار ناب خود نیز ادامه می‌داد. تا اینکه دست اجل او را در 34 سالگی از جامعه ادبی گرفت در حالی که بعد از آن سالها می‌توانست عالی ترین پدیده‌های ذوقی و فکری انسانی را به ادبیات پارسی ارمغان نماید. به هرحال در شب 16 فروردین سال 1320 خورشیدی به بیماری حصبه در تهران زندگی را بدرود گفت و پیکر او را به قم بردند و در جوار قبر پدر دانشمندش در مقبره خانوادگی بخاک سپردند.
در تهران و ولایات، ادبا و شعرا از زن و مرد اشعار و مقالاتی در جراید نشر و مجالس یادبودی برای او برپا کردند.
در سال 1314 چاپ اول دیوان پروین اعتصامی، شاعره توانای ایران، به همت پدر ادیب و گرانمایه اش انتشار یافت و دنیای فارسی زبان از ظهور بلبل داستانسرای دیگری در گلزار پر طراوت و صفای ادب فارسی آگاهی یافت و از غنچه معطر ذوق و طبع او محفوظ شد.
پروین برای سنگ مزار خود نیز قطعه اندوهباری سروده که هم اکنون بر لوح نماینده مرقدش حک شده است.
 
ویژگی سخن
او در قصایدش پیرو سبک متقدمین به ویژه ناصرخسرو است و اشعارش بیشتر شامل مضامین اخلاقی و عرفانی می‌باشد. پروین موضوعات حکمتی و اخلاقی را با چنان زبان ساده و شیوایی بیان می‌دارد که خواننده را از هر طبقه تحت تاثیر قرار می‌دهد. او در قدرت کلام و چیره دستی بر صنایع و آداب سخنوری هم پایه‌ی گویندگان نامدار قرار داشته و در این میان به مناظره توجه خاص دارد و این شیوهء را که شیوهء شاعران شمال و غرب ایران بود احیاء می‌نماید. پروین تحت تاثیر سعدی و حافظ بوده و اشعارش ترکیبی است از دو سبک خراسانی و سبک عراقی.
چاپ اول دیوان که آراسته به دیباچه پر مغز شاعر و استاد سخن شناس ملک الشعرای بهار و حاوی نتیجه بررسی و تحقیق او در تعیین ارزش ادبی و ویژگی‌های سخن پروین بود شامل بیش از یک صد و پنجاه قصیده و مثنوی در زمان شاعر و با قطعه ای در مقدمه از خود او تنظیم شده بود. پروین با اعتقاد راسخ به تأثیر پدر بزرگوارش در پرورش طبعش، دیوان خود را به او تقدیم می‌کند.
قریحه سرشار و استعداد خارق‌العاده پروین در شعر همواره موجب حیرت فضلا و دانشمندانی بود که با پدرش معاشرت داشتند، به همین جهت برخی بر این گمان بودند که آن اشعار از او نیست.
پروین اعتصامی ‌بی تردید بزرگترین شاعر زن ایرانی است که در طول تاریخ ادبیات پارسی ظهور نموده است. اشعار وی پیش از آنکه به صورت دیوان منتشر شود در مجلد دوم مجله بهار که به قلم پدرش مرحوم یوسف اعتصام الملک انتشار می‌یافت چاپ می‌شد (1302 ـ 1300 خورشیدی) دیوان اشعار پروین اعتصامی‌که شامل 6500 بیت از قصیده و مثنوی و قطعه است تاکنون چندین بار به چاپ رسیده است.
مقدمه دیوان به قلم شادروان استاد محمد تقی ملک الشعرای بهار است که پیرامون سبک اشعار پروین و ویژگیهای اشعار او نوشته است.
 
سخن آخر
عمر پروین بسیار کوتاه بود، کمتر زنی از میان سخنگویان اقبالی همچون پروین داشت که در دورانی این چنین کوتاه شهرتی فراگیر داشته باشد. پنجاه سال و اندی است که از درگذشت این شاعره بنام می‌گذرد و همگان اشعار پروین را می‌خوانند و وی را ستایش می‌کنند و بسیاری از ابیات آن به صورت ضرب المثل به زبان خاص و عام جاری گشته است.
شعر پروین شیوا، ساده و دلنشین است. مضمون‌های متنوع پروین مانند باغ پرگیاهی است که به راستی روح را نوازش می‌دهد. اخلاق و همه تعابیر و مفاهیم زیبا و عادلانه آن چون ستاره ای تابناک بر دیوان پروین می‌درخشد چنانکه استاد بهار در مورد اشعار وی می‌فرمایند  پروین در قصاید خود پس از بیانات حکیمانه و عارفانه روح انسان را به سوی سعی و عمل امید، حیات، اغتنام وقت، کسب کمال، همت، اقدام نیک بختی و فضیلت سوق می‌دهد. وی این قطعه را برای سنگ مزار خود سروده است.

 

 

پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام‌الملک) از سکنه شفت گیلان و اصالتاً آشتیانی بود و مادرش اختر فتوحی (درگذشتهٔ ۱۳۵۲) از اهالی آذربایجان بود[۱]. پروین تنها دختر خانواده بود و چهار برادر داشت.

اعتصام‌الملک، پدر پروین از نویسندگان و مبارزان دوران مشروطه بود.[نیازمند منبع] او در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده‌اش از رشت به تهران مهاجرت کرد؛ به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی در منزل و زبان انگلیسی را در مدرسه آمریکایی‌ها فراگرفت.

پروین در نوزده تیر ماه 1313 با پسر عموی خود ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت. شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. اخلاق نظامی او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت. او که در خانه‌ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه‌ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همراهی این دو طبع مخالف نمی‌توانست دوام یابد و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از کابین طلاق گرفت. با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود. در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶ در زمان ریاست دکتر عیسی صدیق بر دانشسرای عالی، پروین به عنوان مدیر کتابخانهٔ آن، مشغول به کار شد[۲].

پروین به تشویق ملک‌الشعرای بهار در سال ۱۳۱۵ دیوان خود را منتشر کرد[۳]، ولی مرگ پدرش در دی ماه ۱۳۱۶ در سن ۶۳ سالگی، ضربه هولناک دیگری به روح حساس او وارد کرد که عمق آن را در مرثیه‌ای که در سوگ پدر سروده‌است، به خوبی می‌توان احساس کرد:

پدر آن تیشه که بر پای تو زد دست اجل تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من

پروین اعتصامی عاقبت در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد.يكي از معروف ترين آثار او كه هم اكنون در كتاب فارسي قرار دارد شعر بلبل و مور است. نام یکی از معشوقه های ایشان محسن کبیری بود که یکبار همدیگر را ملاقات کردند

 

  1. دیوان قصائد و مثنویات و تمیثلات و مقطعات

دیوان پروین، شامل ۲۴۸ قطعه شعر می‌باشد، که از آن میان ۶۵ قطعه به صورت مناظره است. اشعار پروین اعتصامی بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیدهٔ انتقادی به تصویر کشیده‌است.

اشعار او را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: دسته اول که به سبک خراسانی گفته شده و شامل اندرز و نصیحت است و بیشتر به اشعار ناصرخسرو شبیه‌است. دسته دوم اشعاری که به سبک عراقی گفته شده و بیشتر جنبه داستانی به ویژه از نوع مناظره دارد و به سبک شعر سعدی نزدیک است. این دسته از اشعار پروین شهرت بیشتری دارند

 

مدير عامل سازمان آرامستانها

اهداف سازمان

1 – برنامه ريزی و تعيين خط مشی در امور مربوط به گورستانهای شهر.
2 – ايجاد و توسعه و يا نظارت بر احداث و توسعه گورستانهای مورد نياز با هماهنگی سازمانهای ذيربط.
3 – بهره برداری و يا نظارت بر طرز استفاده از گورستانهای احداث شده و انتظام امور گورستانهای واقع در شهر.

فعاليتهای گذشته ، جاری و آينده سازمان:

سازمان بهشت معصومه (س) علاوه به وظايف اصلی که حمل، تغسيل ، تکفيل ، تدفين و انجام مراسم و تشريفات مذهبی اموات مسلمين می باشد در زمينه های گسترش فضای سبز و زيباسازی سازمان فعاليتهای چشمگيری داشته و دارد. همچنين سازمان در نظر دارد نسبت به احداث گورستان جديد اقدام نمايد.
تاريخچه سازمان :

سازمان بهشت معصومه (س) از سال 1354 فعاليت خود را با اين هدف که گورستانهای داخل شهر فعاليت ننمايند ، شروع نموده است و در سال 1375 به صورت سازمان با شخصيت حقوقی و استقلال مالی و اداری درآمده است.

مشخصات گورستانهای شهر

رديف نام گورستان مالک آدرس مساحت به مترمربع
1 بقيع آيت اله گلپايگانی جاده کاشان 120000
2 وادی السلام خصوصی بلوار امام موسی صدر 88700
3 دارالسلام خصوصی ميدان الهادی 4480
4 باغ جنت خصوصی ميدان الهادی- خ شهيد دهقان 1500
5 بهشت رضوان خصوصی جنب دارالسلام - ميدان الهای 2000
6 باغ بهشت خصوصی انتهای خيابان انقلاب 10000
7 قبرستان نو خصوصی خيابان اراک 10000
8 شاهزاده احمد اوقاف خيابان 45متری 15خرداد 2800
9 شاهزاده سيدعلی اوقاف فلکه جهاد-خ شاه سيدعلی 8000
10 علی بن جعفر اوقاف انتهای خيابان انقلاب 33500
11 قبرستان نو اوقاف خيابان اراک 34200
12 شيخان اوقاف ميدان آستانه 4200
13 شاهزاده ابراهيم اوقاف خيابان شاهزاده ابراهيم 11200
14 شاهزاده ابراهيم اوقاف انتهای خيابان انقلاب 5000
15 حرم مطهر اوقاف ميدان آستانه -
16 شاهزاده احمدبن قاسم اوقاف خيابان سميه – ميدان معلم 2800
17 شاهزاده حمزه اوقاف خيابان آيت اله طالقانی 1000
18 ابوحسين اوقاف خيابان اراک 1500
19 شاهزاده جمال اوقاف جاده اصفهان 4000
20 چهل اختران اوقاف خيابان آيت اله طالقانی 6000
21 شاهزاده سيدسربخش اوقاف خيابان آيت اله طالقانی 2500
22 طيب و طاهر اوقاف جاده حاجی آباد لکها 5000
23 شاهزاده عبداله اوقاف ميدان دام 3500
24 شش امام زاده اوقاف جاده کوه سفيد 6000
25 شاهزاده محمد اوقاف خيابان امامزاده ابراهيم 1000
26 بهشت معصومه شهرداری قم جاده قديم تهران 2000000
http://www.qom.ir/news/news_item.asp?bakhsh=65&NewsID=124

 

 

نوشته شده توسط یاسری  | لینک ثابت |